We leven in een wereld die ten onder gaat aan prestatiedruk en egotripperij.
We moeten iets zijn, hebben, worden.

We leven vanuit een gevoel van tekort, en vanuit angst om te verliezen.
En daardoor... verlaten we onszelf.

Ons Zelf.

De plek waar juist alles aanwezig is: kracht, rust, wijsheid, waarheid, potentie en geluk.

Na de derde diagnose vroeg ik aan mijn Zelf:
'Hoe kan ik mijn gezondheid vergoten?'

Dit was het antwoord:
Heb jezelf lief.
Zorg voor jezelf.
Stel jezelf gerust.
Bescherm jezelf.
Geniet van jezelf.
En verlaat jeZelf nooit meer.

Want dan...

Ben je Anders (authentiek)
Daar ligt het goud,
dat je kunt delen met anderen.
Voel je je geliefd.
Voel je je gedragen.
Voel je je veilig.
Voel je je gezien.
Geniet je vanzelf.

Ik plakte post-its om me hieraan te blijven herinneren, als ik druk of onrust voelde.

Je voelt het meteen als je bij je Zelf bent.
Je bent gelukkig.
Je bent zachter.
Je bent blijer.
Je bent meer verbonden.
Je bent vrij.

Daar verdwijnt de behoefte om te oordelen, te vechten of jezelf te bewijzen.

Hoe zou de wereld eruitzien als we onszelf niet meer verlaten?

Mijn leven voelt nu hemels.
Ik hoefde er niet eens dood voor te gaan...

Nu wil ik anderen bevrijden van hun belemmerende overtuigingen.